GEDICHTJES

en

GEDACHTJES

Hier zijn enkele gedichtjes die voor een groot deel verwoorden wat ik in mijn hart voel.

Het zijn soms gedichten van andere ouders maar er zijn er ook die ikzelf of familie en vrienden gemaakt hebben.

Heb je ook een mooi gedichtje voor Jamie*, stuur het dan maar even door. Als het iets voor de website kan zijn, komt het er vast wel bij (wel even bijzetten dat het op de site mag).

This is my poempage. And also the thoughts I sometimes have, you'll find here. (Sorry if they are in dutch but these poems and so, I can't translate them all) But you may send me an english one anytime if you have one for this site.

Voila ma page de poêmes et de pensées. (Excuses s'il sont en néerlandais mais je ne peux pas les traduire tous) Mais si vous avez une poême vous pouvez toujours l'envoyer.

1 JULI 2007

GELUKKIGE VERJAARDAG LIEVE SCHAT

Vandaag wordt je al 15 jaar. Maar het is een beetje moeilijk te bevatten. Ik kan me ook zo moeilijk voorstellen hoe je zou opgegroeid zijn. De jongens en meisjes van je jaar zie ik af en toe nog eens en dan zie ik pas hoe groot ze geworden zijn maar voor mij ben je ergens nog steeds 9 jaar.

Gelukkig zijn er van je klas van vroeger toch nog kinderen die aan je denken op deze dag. Zoals Michiel Keysers, ik wil hem bedanken maar hij zou verhuisd zijn en ik weet niet waarheen anders stuurde ik hem een kaartje. Bij deze wil ik hem dus al bedanken; en eventueel ook die paar anderen die nog aan je denken.

Ik mis je nog steeds even erg en evenveel. Lieve schat, kusjes en knuffels extra op deze dag.

24 augustus 2006

Vandaag is het 5 jaar geleden dat onze wereld van onder onze voeten werd weggemaaid.  En ook al lijken we, en vooral je mama dan, aan de buitenkant 'geheeld', mijn binnenkant ligt voor altijd in puin. En dat is iets wat anderen niet lijken te verstaan. Of toch niet altijd. Voor hen is de tijd voorbij en het leven gaat voort.

Oké, het leven gaat inderdaad voort, ik moet noodgedwongen wel. Maar op een dag als vandaag is de pijn niet meer weg te denken. Ik ben vanmorgen opgestaan en ik herleef die dag van vijf jaar geleden helemaal opnieuw. (nu leefde Jamie nog, toen was hij dood)

Jamie schat, je bent voor altijd in mijn hart en in mijn gedachten.

Ik hou zo ontzettend veel van je en ik mis je.

15/08/2004

Vandaag is het moederdag.
Maar waarom voelt het niet zo aan?
Is het misschien omdat je bij mij bent weggegaan?
Zoveel twijfel, zoveel vragen, zoveel dagen zonder jou.
Jamie, weet je wel hoeveel ik van je hou?

Vandaag is het moederdag. 
Maar geen tekeningetjes meer van jou.
Zelfs geen geplukt bloemetje uit mijn tuin door jou
Jamie, weet je wel hoeveel ik van je hou? 

Vandaag is het moederdag.
De derde al waar jij niet meer bij aanwezig bent
Maar iedereen die mij en jou kent
Weet vast wel dat ik ontzettend veel van je hou.
Jamie, ik hou zo veel van jou!                              (mama)

Moederdag was altijd een beetje een speciale dag. Jamie* maakte altijd iets speciaal, een tekening,een kunstwerkje, plukte bloempjes uit de tuin, zoveel dingen heeft hij ooit voor mij gemaakt. En als je dan zijn snoetje zag glunderen omdat ik er zo blij mee was, maakte dat je dag goed. Joey denkt er ook wel aan maar anders. Hij zegt wel gelukkige moederkesdag maar verder is het een gewone dag geworden. Daardoor zie ik ook hoe verschillend mijn kinderen zijn, ieder speciaal op zijn manier. En dat mag. Maar op zo'n dag voel je dan toch extra verdriet en gemis.



Voor Jamie
Eén engel daarboven
waar ik altijd in zal geloven
Zijn warmte, zijn lach
ik mis het iedere dag!
Eens zal ik hem weer ontmoeten
en hem met al mijn liefde begroeten
Ik moet wachten op die dag
en verschuil mij achter een lach
Maar een ieder die mij dierbaar is ...
weet hoe erg ik hem mis!

Onderstaande tekst stond op Jamie's herdenkingsprentje.

Kleine jongen,
je moest nog opgroeien tot man.
In onze herinnering zul je nooit méér zijn dan een kind.
Ons kind.
M'n kleine broer.
In ons hart blijf je voort stoeien als een schalkse knaap van negen.
Op de voetbal, bij de chiro, bij je schoolkameraadjes
of spelend met onze hond,
jouw trouwe vriend Sam;
we zullen je overal zo missen.
Maar echt weg ben je niet.
Echt voorbij is het niet.
Want zoals je bent geweest, zo leef je voort in ons.
 Voor eeuwig.

24 augustus 2004

Jamie, mijn knuffelbeer,

Het is al weer 3 jaar geleden dat je bij ons bent weggegaan. Maar de pijn is er niet minder om.
Ik weet nog alles van drie jaar geleden. En vooral dan vanaf een uur of vier, half vijf,  de moment dat de bus stopte mét Joey maar zonder jou. Hoe ik toen naar huis reed, hoe de politie bij ons binnen stond, het ziekenhuis, de tijd daarna, ... gewoon alles. Mijn hart huilt al de hele dag. Want deze dag zal voor altijd de zwartste dag van mijn leven zijn, en ik kan er niks aan veranderen.
Jamie, schat, ik mis je zo, nog elke dag even erg.
En zie ik dan leeftijdgenootjes van je en hoor ik de ouders praten over hoe zij naar het middelbaar gaan, dan breekt mijn hart toch een beetje. Jij kan niet meer.  En dat is zo pijnlijk, dan moet ik blij zijn voor hen maar tegelijkertijd bloed mijn hart. Ik had je nog zoveel willen geven en laten ontdekken. Je had nog een fantastisch leven voor de boeg. En door anderen is dat in de kiem gesmoord; zij hebben je van mij afgepakt door hun onvoorzichtigheid. En daar maak ik me vooral vandaag boos om. Al haalt dat toch niets uit.
Maar ook ben ik blij met de mails die ik krijg van lotgenoten, het blijft echt waar: enkel zij die het meemaakten, weten wat het is en kunnen mijn pijn voelen én verstaan.
Jamie, mopke, kon je nog maar eens terug bij mij zijn.
Ik hou van je en mis je zo.

Er was eens een kleine jongen o zo fijn,
dat moet  onze Jamie zijn.

Hij hield van spelen en  ravotten,
zijn grootste hobby was wel 'sjotten'.

Hij was een echte deugniet,
maar kwaad op hem blijven kon ik niet.

Hij keek me zo dikwijls met zijn deugnietoogjes aan,
tot drie jaar geleden, dan is hij van ons weggegaan.

Wie had dat ooit gedacht?
Hij was immers negen maanden blij verwacht.

Negen jaar heeft hij ons met zijn aanwezigheid verblijd,
nu rest ons alleen nog herinneringen vol met spijt.

Spijt om die rakker van negen die ons zoveel gaf zonder dat hij het misschien zelf wist.
Jamie, mopke, knul, je wordt toch zoveel gemist.

(mama, 28/08/2004)

9 MAANDEN OP JE GEWACHT, BLIJ VERWACHT,

9 JAAR WAS JE BIJ ONS, HEBBEN WE VAN JE GENOTEN,

99 JAAR TE WEINIG, WIE HAD DAT OOIT GEDACHT?

Mijn lieve schat,

Wist  je dat

... ik je ontzettend mis?

... ik soms niet verder wil zonder jou?

... het pijn doet andere kinderen van je klas, de chiro, de voetbal te zien?

... ik soms wil vloeken omdat je er niet meer bent?

...
...
...

Maar lieve Jamie, weet je vooral dat ik zoooooo veel van je hou????



MIJN KLEINE  BABY                                                          MIJN KNUL VAN 9

If I die and go to heaven

I put your name on a golden star

So that all the angels can see

How much you mean to me.

met dan aan Sielke, een bezoekster van Jamie's gastenboekje 

Als ik kon toveren gaf ik de hele wereld

liefde, gezondheid en geluk

zinloos geweld kwam niet meer voor

geen relatie liep meer stuk.

Maar ik kan helaas niet toveren

alleen maar sommige dingen wensen

daarom veel gezondheid en geluk

voor u en alle mensen.

 http://www.dorreke.nl/